Bewust  onderbewust  ego
Bewust, onderbewust en het Ego

Vorige week heb ik beloofd om elke natuurwet apart uit te leggen. Wat ik lastig vind is dat theorie helpt om materie te begrijpen, maar ikzelf weet dat Shin-do vooral ervaren is! Dat deze theorieën antwoorden zijn op vragen die ikzelf heb gehad. Dat deze wijsheden zeker niet bij mezelf vandaan komen maar uit boeken en cursussen die ik gevolgd heb om mijn honger naar het willen begrijpen te stillen. Ik zal zeker in een blog eens de boeken en cursussen die mij dit geleerd en geïnspireerd hebben benoemen. Maar voor nu: Op naar de eerste natuurwet:

Keep one-point Hier en nu- verbonden met het geheel – inner power

In het hier en nu zijn is een zin die heel vaak gebruikt wordt. Het verleden is geweest en aan situaties die daar zijn gebeurt kun je niets meer veranderen. De toekomst kun je je wel voorstellen, maar ze gaan toch altijd net weer anders dan je je bedacht had. Toekomst en verleden zitten in je hoofd , in je denken. In het hier en nu kun je niet denken, alleen maar zijn. Maar waarom is dat dan zo verdomde moeilijk?

Wij zijn mensen. En wat ons onderscheidt van dieren IS dat we kunnen denken. En dat denken wordt ondersteunt door ons Ego. PFFFFFF weer zo’n lastige……. Wat is eigenlijk Ego? En wat heb je eraan? Het Ego huist in je onderbewuste deel. Wahhhhhhh nog meer vragen!!!

Wat is het verschil tussen bewust, onbewust en onderbewust? In het bewuste deel ben je je bewust wat je doet en denkt. Dat is maar 10% In het onbewuste deel vinden alle processen plaats waar we geen invloed op kunnen uitoefenen. Je hart klopt, je ademt continue in en uit, je eten wordt verteerd. Als ik mijn arm in de lucht steek hoef ik niet na te denken welk spiertje ik op welk moment moet aanspannen. Het doet het gewoon. Het onderbewuste deel is de plaats van de dingen die je je nog niet bewust gemaakt hebt, en dus nog onbewust zijn. En daar huist dus ook ons Ego! Het ego kun je jezelf voorstellen als een politieagent. Hoe werkt dat nou. Als je als gezond baby’tje ter wereld komt ben je helemaal vol-maakt. Vol met Ki. Er is geen volwassen mens die boos of woedend naar dat pas geboren kindje kijkt. Iedereen is vertederd, ontroerd, blij, verwonderd. Dat baby’tje krijgt al heel snel te maken met gevoelens. Lekker warm bij mama tegen de borst, gekoesterd …. Het baby’tje is tevreden en zal hoogstwaarschijnlijk heerlijk in mama’s armen in slaap vallen. Het baby’tje doet een plas of een poepie. Zijn billen voelen koud en nat aan. Dat voelt niet fijn. En het baby’tje gaat huilen. Het jonge wezentje is al geboren met de 4 basisgevoelens die het razendsnel leert in te zetten bij bepaalde gevoelens. Boosheid, bedroefd, bang en blij. Naarmate het kind ouder wordt leert het ook de gevoelens liefde, verassing/verbazing en schaamte te ervaren. Alle overige gevoelens zijn uiteindelijk terug te voeren naar deze 8. Met deze gevoelens is het kind nog steeds vol-maakt.

Vanaf het moment dat het kind een IK ervaart wordt het een gevangene in de wereld van polariteiten. Dat betekent dat er ook een niet-IK is wat de mens als grens ervaart tussen zichzelf en wat wij JIJ noemen. Zijn IK bindt hem nu aan de wereld van tegenstellingen die zich niet alleen in IK en Jij maar ook binnen en buiten, vrouw en man, goed en kwaad, groot en klein splitst. Het EGO (politieagent) dat in ons onderbewuste huist, maakt het voor de mens onmogelijk in welke vorm dan ook een eenheid of totaliteit waar te nemen, te herkennen, of het zich ook maar te kunnen voorstellen. Het bewustzijn splits alles en verdeelt alles in twee tegengestelde die wij, wanneer zij ons provoceren, als conflict beleven. Zij dwingt ons te onderscheiden, en vervolgens een keuze te maken. Dus zeg je ja tegen het ene en tegelijk nee tegen zijn tegengestelde.

Ademhaling is een concreet voorbeeld van polariteit. In-en uitademing wisselen elkaar voortdurend af en vormen zo een ritme. Ritme is echter niets anders dan een voortdurende afwisseling van twee polen. Stopt 1 van de 2 polen, dan stopt ook de andere pool. Elektriciteit= spanning tussen twee polen. Haal 1 pool weg dan verdwijnt de elektriciteit geheel.

De ene pool bestaat omdat er een tegenovergestelde pool ook bestaat. Verdwijnt er een pool, verdwijnt ook de andere pool. Maar maken we een keuze om te kiezen voor 1 pool wil dat nog niet zeggen dat de andere pool er niet meer is. Die is er nog steeds. Alleen plaatsen we die nu in de schaduw. We aanschouwen het niet meer. We maken die pool onbewust.

Als ik naar links kijk zie ik rechts niets, maar andersom is precies hetzelfde. Een mens wisselt voortdurend tussen polariteiten. Polariteiten kun je ook vergelijken met een deur waarop aan de ene kant ingang en aan de ander kant uitgang staat. Maar het blijft dezelfde deur! We zien of ingang of uitgang.

De pool waar wij onze aandacht en onze keuze op vestigen is ons bewust, de pool die daar tegenover staat is ons onbewust en staat in de schaduw. Toch wil deze pool net zoveel aandacht als de tegenovergestelde (ons bewuste deel) en dwingt ons er aandacht aan te schenken in de vorm van een symptoom.

Deze symptomen ervaren wij als buitengewoon vervelend en naar. En wij gaan vechten tegen deze symptomen. Want ook vechten tegen symptomen = aandacht en dat is het enige dat de schaduw pool wil. Zo werkt bijv. de geneeskunde.

Heb je buikpijn dan ga je naar de dokter, de dokter zegt bijv. dat het een blindendarmontsteking is. Je wordt geopereerd, je blindedarm wordt verwijderd. Je buikpijn is weg en het probleem is opgelost. Prima! Ik zou deze weg direct bewandelen als dit mij zou gebeuren. Maar… wat /welke pool wilde zichtbaar worden? Wat probeerde die buik mij te vertellen? Heb je hoofdpijn, dan neem je een paracetamol. De hoofdpijn verdwijnt. Probleem opgelost. (Maar is dat zo? Hoe kwamen we in de eerste plaats aan die hoofdpijn?)

Stel: er gaat een lampje in je auto branden op je dashboard. Je hebt echt geen idee wat het betekent maar je wordt er wel onzeker van. Je gaat naar de garage en zegt tegen de monter dat er een lampje brandt en of hij het probleem even wil verhelpen. Je komt je auto weer ophalen en de monteur zegt dat hij het lampje er uit heeft gehaald en dat het nu niet meer kan branden. Dit is precies wat je gevraagd had, maar dat zouden wij allemaal toch heel raar vinden? Wij zouden willen weten waarom dat lampje brandde! Ons lichaam geeft ons voortdurend seintjes dat er iets niet in orde is. Dat er een polariteit is die in de schaduw staat en aandacht eist. Stress, slecht slapen fysieke en emotionele pijnen, emoties van boosheid gefrustreerdheid noem maar op!

Gaan we vechten? Dit helpt zeker! Dat is aandacht en symptoombestrijding. Maar het is tijdelijk want de oorzaak is niet opgelost en zal er zich een ander symptoom aandienen net zolang totdat de oorzaak ook zichtbaar is. Alleen dat wat niet zichtbaar is wil het EGO , ook helemaal niet zichtbaar hebben want het staat toch niet voor niets in de schaduw? Toch? Hoe komt dat nou?

Deze vraag zal ik in het volgende blog beantwoorden Voor NU een hele fijne week

Liefs Helga

Vind de eerstvolgende cursusdata HIER